Kendime şöyle dedim: 'Bak, hala yaşıyorum.' Sanırım hepimiz sabahları uyandığımızda aynı şeyleri söylüyorduk. 'Hala yaşıyorum.' Oysa gerçekte yaşamıyorduk. Ölmemiştik ama canlı da değildik.
Ruhsuz, iradesiz bir makineye döndüm ben.
Heyecan içinde olmalıydım. Oysa içim sıkılıyor. Her şey öylesine kırık dökük ki, Sophie; yollar, binalar, insanlar. Özellikle insanlar..