rosanna
@bookshearts
kalbimin kırıkları kalemimin mürekkebine dönüştü, çığlıklarım harflerim oldu. ben bayım, ben yazarak nefes alanlardanım.
...belki de o karanlık tahmin ettiğin kadar kötü bir şey değildir. Belki de sana, direksiyonu ters yöne çevirebileceğini hatırlatan bir işarettir. Anlıyor musun? O karanlık ve ürkütücü yerden çıkıp ışığa ulaşabiliyorsun. Artık oraya nasıl gideceğini biliyorsun ama en önemlisi, oradan nasıl çıkacağını da biliyorsun.
Zihnim bir süreliğine çok karanlıktı. Dahası o karanlık hep bir yerlerde, gölge gibi pusuda bekliyor. Ne olursa olsun. Hayatımda ne kadar ışık olursa olsun, hep orada bekliyor.
...ama bazen kendi ihtiyaçlarının başkalarının ufak tefek rahatsızlıklarından daha önemli olduğunu öğrenmeye başlamıştı.