Sibel
@bookshug
" Çocukluğun neşeli umursamazlığı ve yetişkinliğin acısı ile hayal kırıklığı arasında asılı kalmıştım."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Ancak ben daha çok kendi içimde yaşamaya başlamıştım. Diğerleriyle birlikte yaşıyordum ama bir bakıma da onlardan ayrıldım."
"Artık her şeyi, eğlenmeye hevesli, içi merakla dolu küçük bir çocuğun gözleriyle değil, bir sakatın, kendi derdini yeni keşfetmiş bir sakatın gözleriyle görüyordum."
AHMET ÜMİT/BEYOĞLU'NUN EN GÜZEL ABİSİ
-"Ne kadın ne erkek, hiç kimsenin öldürülmediği dünyaya içelim."
-"Azrail’e koz vermek istemiyorsan, sevdiklerinin sayısını az tutacaksın bu dünyada."
-Eserde olaylar daha çok Beyoğlu'nda Tarlaşbaşı'nda geçmektedir. Engin karakterinin ölümü ile başlayarak, Nevzat Başkomiser ve yardımcılarının faili meçhul cinayetin peşine düşmeleri ile sürmektedir.
Beyoğlu'nun betimlemesi yapılırken sık sık Rumların mimarisine de değinilmektedir. Cinayetin yanı sıra toplumsal olayları da ele alan Ahmet Ümit, Beyoğlu'nun eski zamanlarda daha yaşanılır bir yer olduğunu vurgulamaktadır.
Bir diğer konu da Gezi Olayları. Polisin vatandaşa karşı olumsuz tavrı ve şehitlere değinilmiş.
Sayfa sayısı fazla ancak olaylar 3-4 gün sürmektedir. Yazar olayları tüm detayları ile ele almaktadır.
- Şimdi gelelim yorumuna. Kitabın yarısına geldiğimde hâlâ beni coşkulu bir merakın içine alan bir olay ile karşılaşamadım. Evet cinayet sebebini ve sebep olanı merak ettim ama beklediğim bir sürükleyici etkiye giremedim. Polisiye roman tadını alamadım. Asıl etkilendiğim nokta bu kadar kötü bir dünyada yaşam sürüyor olmak. Sokakta yaşayan çocuklar, katiller, insan ticaretleri, kumar ve çok daha nicesi. Ahmet Ümit yaşamın çirkin yanlarına tüm gerçekliği ile değinmiş.
Eser beklentimi karşılamasa da İstanbul'un gerçek yüzünü göstermesi hoşuma gitti ve severek okumamı sağladı.
"Sol ayağım bulunduğum hapishanenin kapısının tek anahtarıydı."