Mısra

Mısra
@booksinfinity
“Une dernière chance, avant de m'assassiner.”
Hep birbirinin benzeri yıllar. Giderek daha da ölüleşen dünya. "Düzenli olarak dağdan aşağı iniyormuşum da, yukarı çıkıyorum sanıyormuşum sanki." Öyle de oldu işte. Yaşam ayaklarımın altından kayıp giderken, herkes beni yukarı çıkıyorum sanıyormuş... Eh, hazırsın artık, ölebilirsin.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sorun kör bağırsakta da değil, böbrekte de... yaşamda... ölümde sorun. Evet, bir yaşamım vardı, gidiyor şimdi, uzaklaşıyor benden, durduramıyorum onu. Evet, öyle! Ne diye aldatıyorum kendimi? Ölmekte olduğumu, sorunun haftaların ya da günlerin sayısında olduğunu benden başka herkesin gördüğü apaçık değil mi? Belki de şimdi... şu anda... Yani birden yok olacağım. Bir varmış, bir yokmuş... Demin buradaydı, şimdi orada!.. Nerede?
Sayfa 80
"Respice finem" Sonunu düşün
Sayfa 49
"Hayatta hiç kimse, kaçınılmaz biçimde herkesin yaşayacağı ölümün gizemiyle yüz yüze gelmeyi istemez."

Mısra

, bir kitap okudu
Puan vermedi·87 syf.·
8 saatte okudu
·
2019 11. kitabı
Lev Tolstoy
8.1/10 · 61bin okunma