Merve
@booksmylove
10 Kasım
333 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Zaten dünya ne iyidir ne kötü, düşüncenize bağlıdır iyilik kötülük. Bana göre dünya zindan.
Reklam
Merve
, bir kitap okuduPuan vermedi·400 syf.·
Beğendi
·12 günde okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2026 00:00
·2026 28. kitabı
Kemal Varol’un üçlemesinin ilk kitabı olan Ucunda Ölüm Var ile tanıştım ve daha ilk sayfalardan hikayenin içine çekildim.
Kitabın merkezinde Anadolu’nun artık neredeyse unutulmaya yüz tutmuş bir geleneğini sürdüren bir ağıtçı kadın var. Onun sesiyle birlikte acının, kaybın ve insanların içlerinde sakladıkları kırgınlıkların izini sürüyoruz.
Ağıtçı kadın karakteri kitabın en güçlü yanlarından biri. Çünkü o sadece ölülerin ardından ağıt yakan biri değil; yaşayanların içindeki eksikliği, pişmanlığı ve çaresizliği de dillendiriyor. Kemal Varol bu karakter üzerinden Anadolu insanını, taşranın ağır atmosferini ve ölümün hayatın tam ortasında nasıl sessizce durduğunu çok etkileyici bir şekilde aktarıyor.
Okurken bazı cümlelerin insanın boğazına düğümlendiği oluyor. Özellikle ölüm temasını bu kadar doğal ama aynı zamanda bu kadar sarsıcı anlatabilmek gerçekten büyük bir yazarlık işi
Roman boyunca hissedilen o melankolik hava hiç yapay durmuyor. Aksine karakterlerin yaşadıkları, konuştukları, sustukları her şey çok gerçek geliyor. Kitabın dili de ayrıca çok güçlü. Anlatılan hikayeler sizi okurken içine çekiyor.
Ben kitabı gerçekten çok severek okudum. Bitince insanın içinde tuhaf bir boşluk bırakıyor çünkü sadece bir hikâye okumuyorsun; insanların acılarına, geçmişlerine ve kaçamadıkları kaderlerine tanıklık ediyorsun. Özellikle duygu yoğunluğu yüksek, karakterlerin iç dünyasını hissettiren ve edebi dili güçlü romanları seven herkesin mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum. “Ucunda Ölüm Var”, adının ağırlığını sonuna kadar taşıyan, etkisi kolay kolay geçmeyen bir kitap.
Keyifli okumalar, kitaplarla kalın
Son Bakış, ölümün kıyısındaki bir kadının geçmişine, kimliğine ve iç dünyasına yaptığı derin bir yolculuğu anlatıyor. Karakterin, ölümün kıyısındaki o birkaç dakikalık zamanın içinde çocukluğuna, yaşadığı kayıplara, yabancılığına, aşklarına ve taşıdığı kırgınlıklara şahit oluyoruz.
Türkiye’ye kaçak yollarla gelmiş olması ve sevdiği insanı kaybetmesi, onun hayata tutunma biçimini de derinden etkiliyor. Kitap boyunca aslında sadece Tina’nın hikâyesini değil; insanın kendi varlığına, geçmişine ve “ait olamama” hissine bakışını okuyoruz.
Irmak Zileli’nin anlatımı oldukça yoğun ve şiirsel bir iç sese sahip.
Tina’nın zihninden akan düşünceler bazen parçalı, bazen karmaşık ama çok gerçek hissettiriyor. Özellikle dilsizlik, yalnızlık ve yabancılık hissi romanın merkezinde duruyor. Tina’nın iç sesi okuru sürekli kendi içine çekiyor; sanki bir karakteri okumaktan çok, bir insanın zihninin en kırılgan yerine tanıklık ediyormuş hissi oluşuyor.
Romanın en etkileyici yanı, ölüm korkusundan çok yaşamın ağırlığını hissettirmesi. “Giderken bu dünyadan yaşarkenki gibi yük hissetmemeli insan kendini.” cümlesi kitabın ruhunu çok iyi özetliyor.
Tina’nın geçmişle hesaplaşması ve kendi varlığını anlamlandırma çabası, kitabı sadece bir hikâye olmaktan çıkarıp derin bir iç sorgulamaya dönüştürüyor. Sessiz ama güçlü bir etkisi olan, psikolojik derinliği yüksek ve uzun süre zihinde kalan bir roman.
Kesinlikle tavsiye ederim
Reklam