Vay be, neresinden başlayayım bilemiyorum 🤷️ Öncelikle yazarımız James Tiptree aslında erkek isminin ardında bu güzelliği yazan Alice Bradley Sheldon. Yıllarca kendini gizlemiş (döneminde kadın yazarlara olan bakış nedeniyle) sonradan öğrenilmiş kim olduğu. Üstelik oldukça donanımlı, eğitimli hatta CIA'de bile görev almış . Ayrıca Ursula Le Guin ile de arkadaşlarmış.
.
Neyse gelelim kitaba. Reklamsız bir dünya hayal edin. Sağımıza baksak reklam, solumuza baksak reklam, önümüze, arkamıza baksak reklam değil yani. TV'yi açıyorsun reklam yok, düşün! Şahane geliyor insana. Ama bu yasağın ardında kötü olaylar dönüyor. Reklamları yasaklanan şirketler durur mu? Buluyorlar yolunu. Diyorlar ki biz birilerini alalım kabinlere kapatalım, onların beyniyle de uzaktan kumanda ile idare edilen ikonları çevreye salalım. O ikonlar da bizlerin ürünlerini kullanarak reklam yapmış olsun. (Tanıdık geldi mi?) İkonlar üretilmiş robotlar olduklarından haliyle hissi duyguları yok ama Delphi bu konuda, her konuda olduğu gibi, diğer ikonlardan farklı durumda. Çünkü onun ardında P. Burke var. E farkı ne bu kızın derseniz, okuyun diyorum ️ .
Ayrıca yazar kitapta oldukça ince göndermeler yapmış. Daha kendi zamanları için televizyonun fonksiyonunun birilerinin istediği şeyleri birilerine empoze etmek olduğundan bahsetmiş. Kötü şeylerin gösterilmediğini, gösterilen her şeyin ayarlı ve programlı olduğunu söylemiş. Saygılar efenim.
.
İtiraf ediyorum İngilizce okumak çok güzeldi (pdfsi 31 sayfa bir şey) ama yine itiraf ediyorum ki Ursula'nın ön sözünü okuyamamak kötüydü. Zaten o kadar çok sevdim ki e-kitap olarak kalsın istemiyorum. Mutlaka ama mutlaka basılı halini alacağım. Üstelik bir kere de ana dilimde okuyacağım. O zaman yine bir yorum girerim belki kim bilir 🤷️
.
Neyse ben bayıldım. Umarım dil
insan okur isimli okura yanıt verildi
booksofbet
Seve seve 🙏🏼 ben sevdim ama insan beğendiği kitaplar sanalda kalsın istemiyor :) bir tuhaf yanı bu :)