"Varlığınız hemen hiç hissedilmiyor," - daha güzel ifade edilemezdi; her nerede olursa olsun o yalnızca sıradan biriydi, rahatsız etmeyen, diğer taraftan başkalarının dikkatini çekmeyen biri. İnsanlarla hiçbir zaman sıcak ve samimi bir ilişki kuramamıştı, yirmi yaşına gelmiş kızını özleyen babası ya da güvenilir sekreterini özleyen profesör dışında kimse için önemli değildi."
"İnsan hayatta yalnızca bir şeyi dört dörtlük yapabilir...yalnızca tek bir şeyi, ama onu da tam yapmak gerekir...bunun ne olduğu önemli değildir, hiç kimse kendini aşamaz, ama hayatını tek bir şeye odaklayan, doğru bir şey yapmış olur. Bu şey yalnızca doğru, dürüst, temiz bir şey olmalıdır ve insanın kendi kanı canıymış gibi benimsediği bir şey olmalıdır... Eğer insan kendi yaptığını doğru buluyorsa, diğer insanların buna saçmalık ya da aptallık demelerinin bir önemi yoktur..."
''Bizde sözünü esirgemeyeni sevmezler. İnsanın değerli biri olması ya da iyi bir şeyler yapabilmesi onlar için önemli değildir. Önemli olan kişinin itaat etmeyi ya da entrikalar çevirmeyi bilmesidir, yoksa ayağını kaydırırlar.''
''...beni birilerinin aşağılamasına katlanamam - herkes tarafından sevilmeye ihtiyacım var, aksi takdirde...aksi takdirde kendimi terk edilmiş, kovulmuş, dışlanmış, cesaretim kırılmış hissediyorum...biliyorum, bu çok aptalca...Ama yalnızca sevildiğim zaman yaşayabilirim...''