Bütün gece neş'eli geçti.Neriman bu mahallede ,bu evin içinde,bu gaz lambası,bu ihtiyar adam,bu dökülmüş sıvalar,bu eğrilmiş korniş ve çatlamış eski atlas perdeler karşısında ,bu yeni silinmiş küflü tahta kokuları arasında insanın mes'ut olabileceğini görüyordu ve bu evde geçen neş'eli günlerini hatırladı
Kabusla başlayan gece şafağa dokunduğunda,çözümünde zorlandığı sendromlar daha da koyulaşmıştı...Gönlünde titrek ışıklar veren mum,hangi yönden estiğini bilmediği bir rüzgarın hoyrat dokunuşlarıyla sönmüş,yerinde bir yığın kül bırakmıştı geriye.
Unutma arkadaşım,acıyı yaşayanı seyretmek o acıya müsavi değildir belki ama ıstıraplı çehrelerin fotoğraf karelerinde kalan izlerinin etkisi bile yeterlidir duyarlılığını yitirmeyen vicdanlar için...