“Sanki insanlar benim ait olduğum dünyanın kenarından teker teker düşüyorlar. Hepsi de durmadan ilerliyor ve ansızın yok oluyorlar.”
“Umarım, kurgu anahtarınızı bulursunuz, Zemberekkuşu.”
“Bir şeye çok zaman harcamak, bir bakıma en ince öç alma biçimidir."
“İnsanlar eğer sonsuza dek yaşasalardı, hiç ölmeselerdi, hep bu dünyada sağlıklı ve yaşlanmadan kalabilselerdi, sence gene de, düşünmek için kafa patlatırlar mıydı, şimdi bizim yaptığımız gibi? Biz, görüyorsun ya, her şey üzerinde düşünüyoruz az çok: felsefeydi, ruhbilimdi, mantıktı. Dindi, edebiyattı. Ölüm olmasaydı eğer, acaba bu düşünceler, bu karmaşık kavramlar bu dünyada var olurlar mıydı? Merak ediyorum...”
“Budalalar, görünürdeki karmaşadan asla uzak duramazlar. Karanlıkta, el yordamıyla, çıkışı arayarak yürürler ve ölürler, bu dünyanın nasıl çalıştığını anlayamadan. Tıpkı bir cangılda ya da bir kuyunun dibinde kaybolmuş gibi”