"Acıya alışmak dedikleri bu olsa gerek.İyi ki böyle.Düşünüyorum da,ilk günkü acı aynı gücüyle kalsa,hiç kimse yaşayamazdı herhalde.O kopkoyu acı,keder,kahroluş,pılını pırtını toplayıp,geldiği çabuklukta çekip gitmiyor aslında.Olduğu yerde duruyor!Şekil değiştiriyor yalnızca,daha katlanılır bir çehreyle çıkıyor karşımıza."