Ürkek bir çocuktum, buna karşın bütün çocuklar gibi biraz da inatçıydım mutlaka, annem de şımartmıştı beni kuşkusuz, ancak çok güç idare edilebilen bir çocuk olduğuma inanmıyorum; sıcak bir sözcüğün, usulca elimden tutulmasının, tatlı bir bakışın istenilen her şeyi sağlayamayacağına inanmıyorum.
Gökler ağlayınca, yeryüzünü su basmaz mı?
Fırtına kasırgaya döndüğünde denizler çıldırmaz
Ve kabaran dalgalarıyla gökyüzüne saldırmaz mı?
Bu kargaşanın akılla anlatılır bir yanı var mı?
Ben işte o denizim.
Şimdi çıldırmış bir deryanın ortasında, Yapayalnız bir kayanın üstünde,
Giderek büyüyen acımasız dalgaların.
Beni indirmesini bekliyorum tuzlu midesine.