Titus Andronicus
William ShakespeareYazar:
William Shakespeare
Çevirmen:
Özdemir Nutku
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 44 dk.
Sayfa Sayısı:
132
Basım Tarihi:
Ağustos 2014
İlk Yayın Tarihi:
1594
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
The Lamentable Tragedy of Titus Andronicus
ISBN:
9786053321996
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Trajedinin Böylesi %100
Şimdiye kadar okuduğum en iyi trajedi kitabı. Bu kadar çarpıcı, şok edici olay; ölüm, ihanet, tecavüz, entrika, işkence...
Spoi vermeden en kısa şekilde en iyi nasıl anlatırsın bu kitabı derseniz sadece şunu derim: Game of Thrones tadında bir kitaptı( Tabi o kadar ayrıntılı değil:D) ... Game of Thrones hayranları mutlaka okumalı:))
Not: Okuduktan sonra dizi ile benzerliklerini konuşalım;)
Çağlar Boyunca Gönderilmiş Uyarılarİnsan ve Toplum
Diğer klasikler gibi bu kitap için de yazılmış öyle güzel incelemeler var ki, bu siteye bu kitap hakkında ne katabilirim diye düşündüm. Belki birileri bu incelememe denk gelir ve okur.
Yıllar önce Titus andronicus'u Anthony Hopkins'in oynadığı Titus filmini seyretmiştim. Çok etkileyiciydi. Kitabını ise lise dönemimde okumuştum ve zihnimde daha önce var olduğunu bilmediğim bir şeyleri harekete geçirmişti. Bunların ne olduğunu uzun yıllar anlayamadım. Aldous Huxley gibi benzer mesajcıları okuduktan sonra bile bunun ne olduğunu anlamlandırabilmem için aradan vakit geçmesi gerekti. Mesajcılar diyorum onlara ben. Her devrin, her coğrafyanın bu tür, nötr mesajcıları vardır. İnsanlığın kaderini ellerinde tutan üst sınıfın maksatlarını çok açık bir şekilde dile getirirler. İsteyen bu mesajları anlar ve cebine koyar. Ondan sonrası kişiye kalır. Okültizmde bay Mills karakteri gibidir.
Çağımızın bay Mills karakterlerine dikkat etmek gerekir. Onlara çok geç olmadan kulak vermek, sonra da bize düşen kısmını yerine getirmek. Zor bir çağdan geçiyoruz. Daha çok okurun Titus andronicus gibi eserlere ilgi göstermesi dileğiyle.
Bazı klasik okurları yüzünden klasiklere öyle bir ön yargı oluştu ki içimde elimi atıp okuyasım gelmiyor, hep bir çekinceyle başlayıp yarım bırakıyorum kitapları. Ama bu kitap, 
Hipokampus 'ün alıntısını ve incelemesini gördükten sonra hemen okumak istediğim bir kitap oldu. Kendi incelemesine de kesinlikle katılıyorum. Shakespeare'in okuduğum ilk eseriydi ve beklentilerimi karşıladı. Biraz olsun içimde kurduğum ön yargıyı kırdığımı düşünüyorum. Hasta olduğum için ara vere vere okumak zorunda kaldım ama normalde bir oturuşta okunacak bir kitap. Game Of Thrones tadında, harika bir trajedi. Hatta dizideki karakterlerle birleştirip kafamda öyle ilerlettim diyebiliriz :) İnce bir kitap olması sizi yanıltmasın, bana göre bir trajedide olması gereken ne varsa içinde bulunduruyor. Kesinlikle öneriyorum. İyi okumalar :)
Hipokampus 'ün alıntısını ve incelemesini gördükten sonra hemen okumak istediğim bir kitap oldu. Kendi incelemesine de kesinlikle katılıyorum. Shakespeare'in okuduğum ilk eseriydi ve beklentilerimi karşıladı. Biraz olsun içimde kurduğum ön yargıyı kırdığımı düşünüyorum. Hasta olduğum için ara vere vere okumak zorunda kaldım ama normalde bir oturuşta okunacak bir kitap. Game Of Thrones tadında, harika bir trajedi. Hatta dizideki karakterlerle birleştirip kafamda öyle ilerlettim diyebiliriz :) İnce bir kitap olması sizi yanıltmasın, bana göre bir trajedide olması gereken ne varsa içinde bulunduruyor. Kesinlikle öneriyorum. İyi okumalar :)
Shakespeare'in okuduğum ilk trajedisi bu oyun oldu ve açıkçası beklentilerimi karşıladı. Konu, 
Ovidius'un 
Dönüşümler 1-15 kitabının bir bölümünden esinlenilmiş; onun haricinde de 
Aeneas ve 
Odysseia kitaplarına atıfta bulunuluyor. Hepsi okumak istediğim eserler ve onları okuyup bu oyunu okusaydım daha çok keyif alırdım sanırım.
Konuyu özetlemem gerekirse general Titus Andronicus'a kurulan komploları, devamında trajedisini, sonunda da intikamını okuyoruz. Hepsi de kendi alanında aşırı üst durumlardı, özellikle intikamını okurken ağzım açık kaldı. Aynı şekilde kurulan komplolar da birbirinden vahşiydi, gerçekten sinirimi bozdular.
Son söyleyeceklerim bu oyun özelinde bir eleştiri değil ama belirtmem gerek. Ben sanırım tiyatro okurken tam olarak istediğim hissi alamıyorum, özellikle Shakespeare'in birkaç oyununu okurken aşırı soğuk hissettim, bu oyun da dahil. Zamanla umarım bu önyargıyı yenerim ama okumaya bir süre ara vereceğim sanırım, romanlar bana çok daha iyi hissettiriyor. İsteğim önce kronolojik olarak tiyatrolardan bazılarını okumak, devamında da Shakespeare'in eserlerine gelmek, uzun bir süreç olsa da yapabileceğimi düşünüyorum. Başka kitaplarla görüşmek üzere.
Ovidius'un Dönüşümler 1-15 kitabının bir bölümünden esinlenilmiş; onun haricinde de Aeneas ve Odysseia kitaplarına atıfta bulunuluyor. Hepsi okumak istediğim eserler ve onları okuyup bu oyunu okusaydım daha çok keyif alırdım sanırım.
Konuyu özetlemem gerekirse general Titus Andronicus'a kurulan komploları, devamında trajedisini, sonunda da intikamını okuyoruz. Hepsi de kendi alanında aşırı üst durumlardı, özellikle intikamını okurken ağzım açık kaldı. Aynı şekilde kurulan komplolar da birbirinden vahşiydi, gerçekten sinirimi bozdular.
Son söyleyeceklerim bu oyun özelinde bir eleştiri değil ama belirtmem gerek. Ben sanırım tiyatro okurken tam olarak istediğim hissi alamıyorum, özellikle Shakespeare'in birkaç oyununu okurken aşırı soğuk hissettim, bu oyun da dahil. Zamanla umarım bu önyargıyı yenerim ama okumaya bir süre ara vereceğim sanırım, romanlar bana çok daha iyi hissettiriyor. İsteğim önce kronolojik olarak tiyatrolardan bazılarını okumak, devamında da Shakespeare'in eserlerine gelmek, uzun bir süreç olsa da yapabileceğimi düşünüyorum. Başka kitaplarla görüşmek üzere.Bu Oyunun Sahnelenmesi Gerek
Şu an ilk incelememi yapıyorum ancak hâlâ inceleme yazacak kadar yeterli olduğumu düşünmüyorum. Bu eseri ilk incelemem olarak seçmemin sebebi tek kelime ile mükemmel olması (Bu demek değil ki hiç başka mükemmel eser okumadım ama şu an modum böyle napalım). Titus Andronicus okuduğum 8. Shakespeare eseri. Az önce okumuş olduğum bir yazıda bu kitabın Shakespeare’in ilk tragedyası olduğunu öğrendim. Gerek karakterizasyonun özgünlüğü gerek oyunun dramatik akışı sizi öyle içine çekiyor ki bir solukta Titus’un acılarını içinizde hissederek, onun kederine ortak olarak kitabı bitiriyorsunuz. Karakterler o kadar gerçekçi ki bir an onlardan nefret ederken bir anda içinizde büyük bir acıma duygusu oluşuyor.
Kitap genel olarak Titus Andronicus’un yaşadığı acıları, Got kraliçesi Tamora ve çevresindekilerin etrafa yaşattığı vahşeti anlatıyor.(tabi bunlara vahşet demek ne kadar doğru bilemiyorum.)
Kitabı yazarken Shakespeare’in Ovidius’un Metamorfozlar(Dönüşümler) kitabından bol bol etkilendiğini anlayabiliyoruz.
Ben bu kitabı okumadım ancak çok yakın zamanda temin edip hemen okumak istiyorum.
Kitapta özellikle Philomela’nın öyküsü üzerinde durulur. Hatta oyunda bu öyküyü anlatan kitap bile vardır. Sadece bu hikayeye bakarak bile kitabın konusu hakkında fikir sahibi olabilirsiniz. Tragedya sevenlerin mutlaka okuması gereken bir eser. Sevmiyorsanız bile özellikle bu tragedyayı okuyun.
KAN, VAHŞET VE PARILDAYAN GENÇ SHAKESPEARE
Kaynaklar:
Ovidius'un Dönüşümler 1-15 adlı eseri. (8. yüzyıl)
Romalı oyun yazarı Seneca'nın yazdığı kan dondurucu bir intikam öyküsü olan 
Thyestes. (1. yüzyıl)
Kurgulanmış Roma efsaneleri ve mitlerinin anonim bir derlemesi olan Gesta Romanorum. (13. yüzyıl)
Oyun muhtemelen birinci perdeyi yazdığı düşünülen George Peele'yle birlikte yazılmıştır.
Bilindiği gibi Shakespeare bu oyunu acayip, olmayacak, insanın kanını donduran gaddarlıklarla doldurmuş: Sahnede bol miktarda kan akıyor.
Bu şiddet sahnelerinin belki de en dehşet verici olanı Tamora'nın kendi çocuklarının etini yediğini fark ettiği andır, ancak yamyamlık oyunun başından sonuna kadar yankılanan bir fikirdir. İntikam trajedisinin meseleleriden biri, işlenen suçun nasıl aşılacağıdır. Titus'un ailesini yok eden Tamora'dan intikam almak adına yapacağı asıl şey cinayet işlemek olacaktır. Peki neden onun oğullarını yemesini isteyecek kadar ileri gitmiştir?
Bunun açıklaması, Titus'un Tamora'nın cinsel arzusunu korkunç bir şekilde beslenme şekline dönüştürerek cezalandırmak istemesidir:
''Bunları yutturacağım o orospu ananıza,
O günahkar kadına.''
(s. 101)
Fakat oyunda bir tür anne korkusu hakimdir; anne her şeyi tüketen bir figürdür ve erkek çocuklarının kendisini tamamlayabilmesi için ona karşı mücadele etmesi gerekir. Bu korku, beklenmedik anlarda ortaya çıkar.
Andronici klanında anne figürü yoktur. Titus'un 26 çocuğunun annesi ölmüştür ve Lucius'un eşinden hiç söz edilmez. Yine de baba ve anne, Roma ve Got arasında, Titus ve Tamora rollerini karmaşıklaştıran rahatsız edici paralellikler ortaya çıkar. Titus, oyun başlamadan önce yirmi oğlunu gömmüştür ve Titus'un oyundaki ilk eylemi aile mezarlığına bir tabut yerleştirmektir. Orijinal
Dönüşümler 1-15 adlı eseri. (8. yüzyıl)
Romalı oyun yazarı Seneca'nın yazdığı kan dondurucu bir intikam öyküsü olan Thyestes. (1. yüzyıl)
Kurgulanmış Roma efsaneleri ve mitlerinin anonim bir derlemesi olan Gesta Romanorum. (13. yüzyıl)
Oyun muhtemelen birinci perdeyi yazdığı düşünülen George Peele'yle birlikte yazılmıştır.
Bilindiği gibi Shakespeare bu oyunu acayip, olmayacak, insanın kanını donduran gaddarlıklarla doldurmuş: Sahnede bol miktarda kan akıyor.
Bu şiddet sahnelerinin belki de en dehşet verici olanı Tamora'nın kendi çocuklarının etini yediğini fark ettiği andır, ancak yamyamlık oyunun başından sonuna kadar yankılanan bir fikirdir. İntikam trajedisinin meseleleriden biri, işlenen suçun nasıl aşılacağıdır. Titus'un ailesini yok eden Tamora'dan intikam almak adına yapacağı asıl şey cinayet işlemek olacaktır. Peki neden onun oğullarını yemesini isteyecek kadar ileri gitmiştir?
Bunun açıklaması, Titus'un Tamora'nın cinsel arzusunu korkunç bir şekilde beslenme şekline dönüştürerek cezalandırmak istemesidir:
''Bunları yutturacağım o orospu ananıza,
O günahkar kadına.''
(s. 101)
Fakat oyunda bir tür anne korkusu hakimdir; anne her şeyi tüketen bir figürdür ve erkek çocuklarının kendisini tamamlayabilmesi için ona karşı mücadele etmesi gerekir. Bu korku, beklenmedik anlarda ortaya çıkar.
Andronici klanında anne figürü yoktur. Titus'un 26 çocuğunun annesi ölmüştür ve Lucius'un eşinden hiç söz edilmez. Yine de baba ve anne, Roma ve Got arasında, Titus ve Tamora rollerini karmaşıklaştıran rahatsız edici paralellikler ortaya çıkar. Titus, oyun başlamadan önce yirmi oğlunu gömmüştür ve Titus'un oyundaki ilk eylemi aile mezarlığına bir tabut yerleştirmektir. Orijinal
Shakespeare'in ilk tragedyası olan Titus Andronicus, intikam ve şiddetin insan ruhunda açtığı dipsiz yaraları anlatan, kan dondurucu bir eser. Oyundaki bitmek bilmeyen vahşet ve acımasızlık sahneleri yer yer sınırları zorlasa da, kurgunun temposu okuru sürekli tetikte tutmayı başarıyor.
Yazarın ileriki başyapıtlarındaki o ince felsefi derinlik henüz tam oturmamış olsa da, yarattığı karanlık atmosfer ve sarsıcı olay örgüsü metnin gücünü kanıtlıyor. İhanetin ve öfkenin yıkıcı doğasını tüm çıplaklığıyla yüzümüze çarpan, kesinlikle şans verilmesi gereken, oldukça sert ve çarpıcı bir klasik...
10/10
2021 15. kitabı
Titus Andronicus, Romalı bir generaldir.Oğulları ile birlikte Gotlar’a karşı zafer kazandıktan sonra ülkesine, Got Kraliçesi ve oğullarını esir alarak,imparatorunun yanına döner.İmparator, God Kraliçesi ile evlenir.Kraliçe, Titus’tan intikam almak için kirli oyunlar çevirmeye başlar.Hikaye bu şekilde başlıyor.O kadar savaşlarda zafer kazanan general, kendi ülkesinde ki entrikaların, çirkinliklerin kurbanı oluyor.Bu kitap bizlere biraz şunu sorgulatıyor:
1-Gerçek soyluluk genler yoluyla mı aktarılıyor, yoksa ruhtan mı geliyor?
2-Bir askerin,ülkesini koruyup, ülkesinin geleceğini düşünürken, ona ihanet edenlerin kendi yöneticileri olduğunu görmesi, onda ne şekilde onulmaz yaralar açabilir?
Bu soruların cevabını, kitapta göreceksiniz.Shakespeare bu kitabıyla, acıyı ve ihaneti bütün ruhunuzla hissettiriyor..
William Shakespeare ‘in ilk trajedi eseridir.Oyunun ana konusu hayali olan Titus Andronicus adlı bir Romalı generalin düşmanı olan Gotlar kraliçesi Tamora'dan intikam almak için yaptığı olayı anlatmaktadır. Oyun içerisinde oldukça fazla acı olay ve ölüm geçmektedir. Bu oyun, oyunları arasında en vahşi ve kan dökücü olanıdır. Güzel bir kitaptı tavsiye ederim. Özdemir Nutku’ ya değerli çevirisi için teşekkürler.Kan kokan oyunEdebiyat
Öyle ilginç şekilde bitti ki araştırdım ki William Shakespeare 'in ilk trajedi oyunuymuș. Hatta filmi de varmış. Anthony Hopkins başrolünde olduğu ''Titus'' filmi. İzleyeceğim mutlaka.
Konusuna gelecek olursak ana karakter olan romali imparator'un savaştan zorla getirdiği Tamora ile intikam savaşı ile başlar. Hatta o intikam öyle büyür ki Roma halkı da işin içine girer. Bunlara şahit olanlar ya tecavüz edildi, ya dilleri elleri kesildi yada sakatlandı. Bir nevi acımasız, yüreksiz, kanlı bir oyun okuyacaksınız.
Özellikle bazı sahneleri gözümün önüne geldi. Mesela Titus'un kızına tecavüz edilip bunu anlatamaması acı verici idi.
Oyun ilk çıktığında yani 1590'lar olduğu tahmin ediliyor, popüler olmamış eleştiri kurbanı olmuş daha sonraki tarihlerde yeniden oynanmaya başlamış.
Shakespeare'in acımasızlık kokan oyununa şahit oldum böylece.
İyi okumalar dilerim herkese ️.
William Shakespeare 'in ilk trajedi oyunuymuș. Hatta filmi de varmış. Anthony Hopkins başrolünde olduğu ''Titus'' filmi. İzleyeceğim mutlaka.
Konusuna gelecek olursak ana karakter olan romali imparator'un savaştan zorla getirdiği Tamora ile intikam savaşı ile başlar. Hatta o intikam öyle büyür ki Roma halkı da işin içine girer. Bunlara şahit olanlar ya tecavüz edildi, ya dilleri elleri kesildi yada sakatlandı. Bir nevi acımasız, yüreksiz, kanlı bir oyun okuyacaksınız.
Özellikle bazı sahneleri gözümün önüne geldi. Mesela Titus'un kızına tecavüz edilip bunu anlatamaması acı verici idi.
Oyun ilk çıktığında yani 1590'lar olduğu tahmin ediliyor, popüler olmamış eleştiri kurbanı olmuş daha sonraki tarihlerde yeniden oynanmaya başlamış.
Shakespeare'in acımasızlık kokan oyununa şahit oldum böylece.
İyi okumalar dilerim herkese ️.Reklam
Yazar Hakkında
William ShakespeareYazar · 128 kitap
İngiliz şair, oyun yazarı ve oyuncu. Çoklukla İngilizce dilinin en büyük yazarı ve dünyanın en iyi dram oyun yazarı olarak anılır. İngiltere'nin ulusal şairi ve "Avon'un Ozanı" olarak da bilinir. Günümüze ulaşan eserleri, bazı ortaklaşa yazılanlarla birlikte 38 oyun, 154 sone, iki uzun öykü şiir ve birkaç diğer kaynağı belirsiz şiirlerden oluşur. Oyunları bütün büyük dillere çevrildi ve diğer bütün oyun yazarlarından daha çok sergilendi.
Shakespeare, Stratford-upon-Avon'da doğdu ve büyüdü. 18 yaşında, Anne Hathaway ile evlendi ve üç çocuğu oldu: Susanna, ikizler Hamnet ve Judith. 1585 ile 1592 arası, Londra'da bir aktör, yazar ve Lord Chamberlain's Men (sonraki adı King's Men) adında bir tiyatro şirketinin sahibi olarak başarılı bir kariyere başladı. Ölmeden 3 yıl önce 1613'te, 49 yaşındayken Stratford'da emekli olarak görüldü. Shakespeare'in kişisel yaşamına dair bazı kayıtlar günümüze ulaşmıştır. Fiziksel görünüşü, cinsel yönelimi, dini inançları, ve başkaları tarafından yazılıp ona atfedilen eserler olup olmadığı hakkında önemli tahminler yürütülmüştür.
Shakespeare, bilinen eserlerinin çoğunu 1589 ile 1613 yıllarında üretti. İlk oyunları çoğunlukla komedi ve tarihîydi, bu türlerle 16. yüzyıl sonunda kültür ve sanatın zirvesine yükseldi. Daha sonra 1608'e kadar trajedilere yöneldi, İngilizce'nin en iyi ürünlerinden bazıları kabul edilen Hamlet, Kral Lear, Othello, ve Macbeth'i bu dönemde yazdı. Son aşamasında, dram olarak da bilinen trajikomedilerini yazdı, ve diğer oyun yazarlarıyla iş birliği yaptı.
Oyunlarının birçoğu hayatı boyunca değişik kalitede ve doğrulukta basında yayımlandı. 1623'te, Shakespeare'in iki arkadaşı ve aktör dostu John Heminges ve Henry Condell, şimdi Shakespeare'in olduğu bilinen iki eser dışındaki tüm dramatik eserlerini içeren bir derleme baskıyı, Birinci Folyo'yu yayımladı. Önsözü Ben Jonson'ın bir şiiriydi, şiirde ileri görüşle Shakespeare için "bir döneme değil, tüm zamanlara ait" şeklinde bahsedilmiştir.
Shakespeare yaşadığı zamanda saygın bir şair ve oyun yazarıydı, ama ünü 19. yüzyıla kadar günümüzdeki yüksekliğine erişmedi. Özellikle romantikler, Shakespeare'in dehasını çok beğenmiş ve Victoria döneminde yaşayanlar Shakespeare'e George Bernard Shaw'ın "bardolatry" (Shakespeare hayranlığı) olarak tabir ettiği bir hürmetle tapmışlardır. 20. yüzyılda, eserleri bilim ve tiyatrodaki yeni akımlar tarafından defalarca benimsendi ve yeniden keşfedildi. Oyunları bugün popülerliğini büyük ölçüde sürdürmektedir ve sürekli olarak incelenmekte, sergilenmekte ve tüm dünyada farklı kültürel ve politik bağlamlarda yeniden yorumlanmaktadır.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/William_Sh...
