Gece; ne kadar karanlık ve sessizsin..
Öyle kaplıyorsun ki evleri, yolları, denizleri.
Hem o kadar aydınlık ve seslisin ki;
Çılgınca coşturuyorsun bizleri.
Sabah; bir yeni dünya gibi geliyorsun;
Öylesine süslü, öylesine saadesin ki..
Sen o kadar güzelsin ki sabah,
O kadar güzelsin ki.
Geç kalmışım gibi düşünsem de tam zamanında okumuşum gibi hissettiren bir kitap. Evrensel mesajlar içeriyor, her bir satırını çizmek istemiştim. Tekrar tekrar okuyacaklarım listesinde. Sıkıcı diyenler var ama kesinlikle bırakmadan okunmalı. Atamın neden müfredata koyulmasını istediğini daha iyi anladım :)