Herkesten nefret ediyorum
Yıldırımların çaktığı gün ,
Bahar esintisi geliyordu köyümde
Nenemin pişirdiği ekmeklerin kokusu
Geliyordu burnuma
Akşamları göz yaşlarımı tutamıyorum.
Bu şehrin sokaklarında
Sessizim ölüsün diyorlar!
Konuşuyorum çok konuşuyorsun diyorlar!
Bu dünyanın derdi sadece insanlar
Bir bulut olsam keşke diyorum
Belki insanlar sessimi duymaz
sinirlendiğim zaman
yıldırım çakarım onlara
İnsanlar, insanları anlamak istemez
Ne insan insanı anlar
Ne geri ,ileriyi anlar
İnsanlar anlamak istemez;
ZALİM İNSANLAR!