Gazzeli kardeşlerimiz için ne yapabiliriz?..
Elimizden gidip savaşmak gelmiyor. Olsa onu da yaparız evellAllah amma gelmiyor işte. O vakit bize ne düşüyor?
-> Öncelikle boykota devam etmeliyiz çevremizi de bilinçlendirip, uyarmalıyız.
-> Paylaşıp duyurmalıyız. Çünkü itrail domuzları çok bilinmemesinden güç alıyorlar.
-> Yardım göndermeliyiz. Elimizde ne kadar varsa, üç beş kuruş bile olsa... Çünkü oradakilerin bizden daha fazla bir şeylere ihtiyaçları var. (Normal olarak)
Ve çünkü orada su yok, yiyecek yok, barınacak bir şey yok...
-> Ama bunlardan daha önce en önemli olan şey; onları, orada olanları unutmamalıyız. Arkadaşımıza ya da bir başkasına kin tutabiliyoruz, o vakit itraile de kin tutabiliriz!
Unutmamalıyız, dualarımızda her şeyi unutsak bile onlar için illa dua etmeliyiz. Dua ne işe yarayacak demeyin, belki de en çok dua işe yarar çünkü Cenab-ı Allah'a güveniyoruz...
Şöyle söyleyeyim: Gazzeli kardeşlerimizi unutan Müslümanlığını sorgulasın. Çok ciddiyim, sorgulasın. Sonra vicdanını yoklasın. Çünkü **insan** olan bir insanın vicdanı sızlar, acır.
Zaten bu davayı, davayı geçtim oradaki masum canları umursamayan bir insan ne bir insandır ne de bir Müslüman!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Unuttunuz mu yoksa siz?..
Selamün aleyküm, uzun zamandır paylaşım yapmıyorum ve bu süre zarfında gördüm ki insanların paylaşım yapması ve hatırlaması için çok büyük ve üzücü olay olması gerekiyor sanırım...
Kendim adına ve milletim adına üzülüyorum bu yüzden. Çünkü çoğunluğumuz çok büyük bir şey olduğu zaman Filistin'i, Gazze'yi hatırlıyor ah vah yapıyoruz. Oysa her an, her saniye aklımızda olması ve unutmamamız gereken bir konu bu, bir dava bu!
Ama biz öyle insanlar değiliz işte. Kendi konfor dolu hayatımıza devam eder. Kim acı çekiyor, kim üzülüyor bakmaz. Kendi mutluluğu için boykota bile önem vermeyiz. Ne olacak ki ya bir kerecikten der, alırız... Ee sonra? Sonrasını hiç düşünmeyiz. O parayla silah yapılıp çocuk öldürüldüğü, insan katledildiği falan hiç aklımıza gelmez umursamayız bile. Biz buyuz işte. Ne kadar kabul etmeseniz de, etmesek de, etmek istemesek de buyuz...
Bu yazıyı yazma sebebim de, kim bilir belki bir kişi bile olsa vicdanına dokunurum diye...
Çünkü insan vicdanıyla insandır,
vicdansız biri insan mıdır?
Çünkü arkadaşlar unutmayın biz sessiz kaldıkça zalimin zülmünü devam ettirmesi için önünden çekilmiş, yolunu açmış oluruz. Müslüman susarsa, unutursa o yavrucaklaın akıbeti ne olur... Ve susan bir Müslüman gerçek bir Müslüman mı olur?
Sözlerimi Mevlânâ'nın şu sözüyle tamamlamak isterim;
Zalimin zülmüne EyvaAllah etmek, diken sulamaktır.
SESİN GÜR OLSUN MÜSLÜMAN SEN HAK YOL ÜZERESİN.Filistin
Genç demek bir bakıma diri demek. Dava için diri olan her ruhun bedeni gençtir. Hatta davası kadar insan diridir. "Ben varım" demektir. Kimse yoksa öne atılıp "Ben kendimi feda ederim" demek. Peki biz gerçekten ne kadar diri olabildik? Müslümanlar kardeştir derken ne kadar kardeş olabildik? "Canım yanıyor" demek bile ucuz geliyor. Sadece izlemekle bir an sonra geçip gidecek olan o hisse "canım yanıyor" demek... Evet, bedenen orada değilim, sadece ekrandan evimden izliyorum olan biteni, boykota devam ediyorum, dua ediyorum. Ve bütün kardeşlerimi tekrar tekrar çağırıyorum. Yapabildiklerimizi küçük görmeden ne varsa yapabileceğimiz, yapalım! diyorum. Boykotsa boykot! 500 Hasbünallah ve ni'mel vekil çekelim. 41 Fatiha okuyalım. Fetih sureleri okuyalım. Allah bir mazlumun, sevdiği kalbin duası ile belki bizi rezillikten, kardeşlerimizi de bu zulümden kurtarır.