Snelman sabrın inanç mertebesine yükseltilmesinden öfke duyuyor ve buna çok içerliyordu. Üst sınıflara refahı ve rahat hayatı halktan sakındıkları, halka en ağır, onur kırıcı ve zorlu ihtiyaçlar karşısında bile sabretmesi gerektiğini söyledikleri için kızıyordu.
Halk kitlelerine de sabrından dolayı kızgınlık duyuyordu.