Hayatın en büyük trajedilerinden biri de göklerde uçmak, resim yapmak, şarkı söylemek veya gemi kullanmak için yaratılmış onca kişinin olduğunu ama bunlardan çoğunun yeteneğini keşfetme fırsatı yakalayamadığını bilmektir.
Tehlike bir şeyin güzelliğini eksiltmez - bilakis çoğaltıcı bir etki yaratır. Tıpkı bir mumun en karanlık gecede her zamankinden parlak görünmesi gibi. Ölümcül güzellik en yalın çeşittir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Lâkin en mutlu insanların hissetmeyi en iyi öğrenen insanlar olduğunu keşfetmişliğim var. Bu iş tecrübe gerektirir, bilmem farkında mısınız. Çaba da. Ve (ileri yaşlarda) iki, üç veya bin kişinin hislerini paylaşanlar... eh, öylelerinin her daim başkalarından bir adım önde oldukları ortaya çıkar.
İnsan karanlığı görür müydü, yoksa karanlık, görmemenin bir belirtisi miydi? Sessizliği duyabilir misiniz? Hiçliğin tadını alabilir misiniz?
"Sanırım ikimizin de kafamızın içinde ne olursa olsun, bizi yaratan ne olursa olsun, seçimin bize ait olduğunu hatırlamamız gerekiyor. Bizi biz yapan bu Syl."
Sayfa 121 - Kaladin
Star,” Hoid said, planting his staff in the sand with each step, “would you like a story?”
“Please,” she whispered.
Ocean wind blew his hair like a capped wave. “This,” he said, “is the story of wise King Nohadon, and how he saved Roshar.”
