Burcu
@brcdnz
Dikkat!! Bu kitap sizde ağır travmalar bırakabilir.
‘Sakar’ kalbime bir bıçak sapladı ve aklıma her düştüğünde o bıçağı çevirecek.
Temmuz ayında aldığım ama çok etkileneceğimi düşündüğüm için okumayı hep ertelediğim Sakar’ı daha fazla bekletemedim ve bu sabah okudum. Endişelerimde çok haklıymışım
Ayraç kullanmama bile gerek kalmadan bir oturuşta bitti. Daha ilk cümleden sizi içine çekiyor ve olaylar birbiri ardına dozunu artırarak devam ediyor.
İstenmeyen bir hamilelik sonucunda dünyaya gelen Diana’nın talihsizliği doğar doğmaz başlıyor. Annesi demeye dilimin varmadığı kadın tarafından hastanede terkedilip sonrasında tekrar alınıyor ve olaylar başlıyor.
Genel olarak ebeveyni olacak caniler tarafından sürekli olarak şiddete uğrayan Diana ve onu kurtarmaya çalışan insanlar etrafında dönüp duruyoruz. Bizim ülkemizde de olduğu gibi hep bir ‘delil yetersizliği’ söz konusu ve olan maalesef zavallı Diana’ya oluyor.
Kitabı ağlayarak okudum. Bitirdiğimde artık hıçkırıklara boğulmuştum ve bir süre kendime gelemeyip hayatı sorguladım. Her ne kadar sürekli olarak ailelerimizden, bize neler yapmadıklarından, neleri daha iyi yapabilirlerdi gibi durumlardan dert yansak da sadece sevildiğini hissedebildiğin bir ailede büyüyebilmek bile bir nimetmiş, ben bugün ona şükrettim.
Bizler Diana’nın yaşadıklarını yaşamadan büyüyen şanslı kişileriz ve öğretmenler, sosyal hizmet çalışanları, hakimler, savcılar ya da polisler hangi kesimde olursak olalım bu gibi olaylarla karşılaştığımızda bize büyük bir iş düşüyor ve peşini bırakmadan sonuna kadar gitmemiz gerekiyor. Çünkü bir yerlerde küçücük bir çocuk kendini anne-babasından bile koruyamadan o minik bedeninden çok büyük yüklerin altına girmiş olabilir
Reklam
O zaman kendi kendime tuhaf sorular soruyorum, başka bir ailede ve başka bir dünyada olsaydık, o kendisi olabilseydi ve ben kendim olabilseydim, ağabey ve kız kardeş gibi olabilir miydik, demek istiyorum ki olduğumuz kişiler olmasaydık, o kendisi olmasaydı ve ben kendim olmasaydım, olmuş olacağımız o başkalar, ağabey ve kız kardeş olabilir miydi?
Alelacele bir isim kondu. Diana. Bir prenses adı; ama canlı canlı yanmış bir prenses. Hayata zaten kötü bir başlangıç yapan çocuğa ne faydası olacaksa.
Kayıp ilanını gördüğüm zaman artık çok geç olduğunu anladım. O şiş yüzü ismi olmadan da tanırdım, o kısık gözleri ve o tuhaf gülümsemeyi; hiçbir şeyin yolunda gitmediği apaçıkken, "Her şey yolunda" demeye çalışan o yorgun yüzü, bana düşmanca değilse de umutsuz gözlerle bakan, ulaşılmaz bir yere çekilmiş o yüzü; "Hiçbir şey yapamayacaksın" diyen bakışı. Gerçekten de hiçbir şey yapamadığımı o gün anladım.
Reklam