Burcu
@brcdnz
Reklam
“Normal şeylerin sıkıcı bulunduğu bir devre denk geldik sanırım. Müthiş bir oburluk çağı. Yeni insanın nefsi doymuyor. Sıradanı tükettik. Mutluluk dediğimiz şey sadece anlık. Lunapark treni gibi hızla çıkıp hızla inilen bir yer mutluluk...”
Çocuklar sağlam bir zemin arıyordu büyümek için. Dünyanın tekinsiz halleri karşısında yanlarında durunca kendilerini emin ellerde hissettikleri birini. Onları bırakmayacak, onlara “Merak etme, ben buradayım” diyecek biri. Gönülsüz ebeveynlik bir çocuğun başına gelebilecek en fena şeydi.
Hayatın bozmayı unuttuğu ya da ne yapsa bozamadığı insanlar vardı hâlâ. Dünya arkalarında yıkılırken onlar kurbağalar gibi nilüfer yapraklarından seke seke sakince uzaklaşıyorlardı enkazdan, toz duman bulaşmıyordu onlara.
Sevgili Agota Kristof’la uzun zamandır tanışmak istiyordum ve bunun için de o meşhur kitabını okurum diye düşünmüştüm ama uçağı beklerken okurum diye çantama son anda attığım Dün kitabına kısmetmiş tanışmamız.
Yazarın hayatından esintileri de barındıran kitabımızda baş kahramanımız Tobias ya da kendisine seçtiği adıyla Sandor Lester, geçmişini ve kökenini ardında bırakmış, yeni bir ülkede sıradan bir yaşam sürmeye çalışan bir adamdır. Bir taraftan çalışıp hayata tutunmaya çalışırken, diğer taraftan hem geçmişinin hayaletleriyle hem de yeni bir kimlik yaratma çabasıyla mücadele eder. Kitap, Tobias’ın izlerini silmeye çalıştığı geçmişi, annesi yüzünden doğduğu ülkeyi terk etmek zorunda kalışını, sevgilisi Line’a duyduğu özlem ve yeni ülkede yaşadığı yalnızlık temalarını işliyor. Mültecilik ve dilin önemi konularını da çok güzel anlatan kitapla bir kez daha anlıyoruz ki vatanı olmayan insanın hiçbir şeyi tam olmuyor.
Tanıştığıma memnun oldum Agota Kristof. Büyük Defter,Kanıt,Üçüncü Yalan ‘da görüşmek üzere.
Reklam