Kitap Patikası
@brctsdln
İyi kitaplar okumak, geçmiş yüzyılların en iyi insanlarıyla sohbet etmek gibidir.
-Descartes
Hayat hızla geçiyor. Kendi kendimize sorduklarımız dışında sormaktan kaçındığımız ne kadar çok önemli soru var, hem de açıklamaları ve bildikleriyle katkıda bulunabilecek kişiler hala hayattayken. Onlara başvurup cevap talep edebiliriz, ama yapmıyoruz. Neden? Ne kadar yalvarıp istesek de cevap alamayacağız zaten, ya da bu kadar zahmete, aşağılanmaya, tatsızlığa değmeyecek. Tatsızlıktan kaçınmak için önemli bilgilerden uzak duruyoruz, oysa bir tane kısacık hayatımız var ve bu çözülmeyenler, bilinmeyenler hayatımız boyunca bize eziyet edecekler, özellikle geceleri, değil mi?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sürekli birbirlerine yakın yaşayan hayvanların birbirlerini sevdiklerini, aynı şeyi insanlar yaptıklarında birbirlerinden nefret edebileceklerini duymuştum.
Anne ve babaların, çocuklarınkinden farklı olarak hayat boyu süren bir yükümlülüğü yok mudur? İncil'e göre tam tersi geçerli, yani ömürlerinin uzun olması için anneleriyle babalarını onurlandıracak olan çocuklardır, çünkü İncil'i çocuklara hadlerini bildirmek için anne babalar yazmıştır.
Çocuk anne ve babasına kendi iradesini ve yolunu bulmak için isyan eder, anneyle baba buna katlanabilirlerse, mücadelenin sıcağında herkes kendini en çıplak ve kırılgan haliyle ortaya koyduğundan ve çok karmaşık ve ikircikli olan her şey hala söze dökülebildiğinden en nihayetinde daha eşit bir ilişki kurabilirler.
Anneyle oğul ve anneyle kız arasındaki ilişki farklı çünkü anne, kız çocuğunun gelecekteki kendini, kız çocuğuysa annenin kaybettiği benliğini gördüğü bir aynadır.