Aşkın başlangıcı şükretmektir. Sonrası maşukun kapasitesine, yani faziletine bağlıdır.
-Ebu Said Ahmed B. İsa El-Harraz,
Kitabu's-Sıdk (Doğruluk Kitabı) (899)
Bir akşam, annesini sedirde görmediğini anımsıyor. Minderler, örtü, her şeyi yerli yerindeydi ama annesi yoktu. Sonra da hiç olmadı. Ölüm, onun sedirdeki boşluğuydu işte, o kadardı: büyüleyici, esritici bir yanı olmadığını o gün anlamıştı. Bir şeyin birdenbire yerinde olmaması, ama aynı tiktakın sürüp gitmesiydi ölüm.