Hakkında çok fazla şey konuşulabilecek bir kitap olmuş bence,kitapta asıl seriye çok ama çok fazla gönderme var unutmamak için not ettim hatta okurken ama öncelikle genel olarak beğendiğimi söylemek istiyorum yani zaten kitabın sonunda Snow'un kötü karakter olacağını biliyorduk. Kitap kafamdaki çoğu soru işaretini giderdiği gibi bir o kadarını da oluşturdu. En büyük sorum Lucy Gray'ın Katniss ile ailevi bir bağı olup olmadığı tabiki ama yazar bunu bizim hayal gücümüze bırakmış belli ki. Lucy ve Katniss arasındaki benzerlikler kitapta beni en çok heyecanlandıran şeylerdendi. Özellikle Katniss ile akraba olmasını ise şuradan çıkardım. Katniss ilk kitaplarda babası şarkı söylediğinde bütün Alaycı Kuşların sustuğunu söylüyordu ve aynı şekilde Katniss ile Lucy söylediğinde de susuyorlar,üstüne kitaptaki gölü Katniss'e babası öğretmişti ve Lucy'nin baba tarafından Katniss ile bağı olması daha güçlü ve damardan gelmeleri de tutuyor çünkü Katniss'in annesi orta halli kesimden geliyordu.Kitapta ayrıca ilk seriden Tigris'i görüyoruz Snow'un kuzeni olarak. Kafamda kalan sorulardan birisi de kitapta Tigris ve Snow'un arasının nasıl bozulduğunu görmüyoruz ama asıl seride Tigris Katniss'e yardım ediyordu acaba aralarında ne oldu yani. Snow'un kişilik gelişiminin de çok aceleye getirildiğini düşünüyorum yani son 30 sayfada kötü karakter oluyor gibi daha çok bence iki kitaba bölünebilirmiş bu hikaye. Snow'un başta annesini çok sevip onun pudralığını saklaması ve babasından nefret etmesi kitabın sonundaysa babasına dönüşüp babasının pusulasını saklaması güzel bir detay olmuş.Aslında Snow'un yaptığı çoğu şeyin bir açıklaması var ama Sejanus'un ailesini sahiplenmesi ve mirası alması vs. beni tilt etti. Biraz aceleye getirilmiş bir kitap olsa da severek okudum ben bir açlık oyunları