Ümit var.
Belki burada yok, belki şurada da yok. Ama orada bir yerlerde mutlaka var.
Zarif bir ömür yaşayanlar var, zarif bir vedayla ayrılanlar sonra. Ömür sahifesini nice güzellikle doldurmuş olanlar var.
Ümit var inanın.
Masamın yanı başından, satırların arasından, çayın buğusundan, güzel bir hikâyeden, bir bebeğin kokusundan, zarif insanların kalbinden göz kırpıyor bana.
Kalbimin en sevdiği kelime bu.
Bir ihtimal daha var deyip duran kalbimin adıdır bu.
Bir gün güzelliklerin bizi bulacağına inanan kalbimin zikridir her dem.
Aklım sonbahara hüzünlenirken, kalbim baharın gelişini düşünür hep.
Öyle ya bahar gelecekse eninde sonunda sonbahara üzülmek niyedir?
Bunları düşünürken yarım kalmış hikâyemde bir dua arıyor gözlerim, buluyor da
.
Lê rindê, rindêkê, rindêkê, rindê
Lê rindê, rindê, şîrînê delalê rindêkê rindê
Çavê te reş û belek in, belek in, ez mame li bendê
Ew rêya dûr e, ez nikarim, nikarim derkewim werim