ve bir çocuk, çömelmiş yıkıntılar üzerine, gögüskafesinden uçan sevgiyi tutmaya çalışmaktadır.
bir halkı yok etmenin en yanlış belki de en doğru yolu çocuklar mı dersiniz?
rüzgar ölüm esiyor nicedir. gün ışığı geceden artan korkuyu büyütüyor. ve çocuklar, bir yıkımın isini çeke çeke içlerine, kara taştan sert bir zamana büyüyor sevgisiz bulutsuz.