Nora yalnızlığın, temelinde anlamsızlık yatan bir evrende insan olarak var olmanın ayrılmaz bir parçası olduğunu bilecek kadar varoluşu felsefeye hâkimdi..
"yolculuğa dâir temennim; sessiz bir köşede, öne çıkmadan usul adımlarla bir yaşam sürebilmek. kendimi ararken sessizliğe sahip çıkıp yuva bellediğim o kıyıda beklemeye devam edebilmek. gelip geçerken seyir ve hafif adımlar ile yürümenin tefekkürünü dâima yaşayabilmek."