İnsanı, içine akan yaranın kanı öldürüyor. Dışarı akan o kanı gören varsa anlıyor halinden. Ağlıyorsan, inliyorsan sanslısın demekk ki, elinden tutan, yarana derman olan mutlaka bir yerden çıkıyor karşına. Unutuldum sandığında bile asla unutmuyor seni bu dünyaya yollayan. Bir parçanı alıyorsa iki parça veriyor sonunda. Her ilaç bir parça zehirden olusuyor. Bu yüzden içindeki acının dışarı çıkanı bir başkası için derman oluyor.
İnsan ancak geçmişi tasnif ederken geleceğe dair sonuçlar çıkarıp yeni planlar yapabiliyor. İçimdeki her şeyi olduğu gibi anlatabilecek miyim, senin gibi ortaya çıkarabilecek miyim bilmiyorum ama sanki bunu yaparsam biraz rahatlayacağım.