Barkın Polat
@brknplt
İnü-tıp
Şu anda okuduğu kitap
Güzel bir gülü, güzel bir geceyi, güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle, geceyi gizemiyle, dostu tüm derdiyle sevebilmektir.
Şems-i Tebrizi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
uyku, meditasyon ve yüzünü dosdoğru dine çevirmek
"Uyku yalnız ama uyur vaziyette olduğun anlamına gelir. Meditasyon ise yalnız fakat ayık olduğun anlamındadır. İkisi arasındaki far tek fark budur şayet yalnızken kendinle ilgili konularda ayık kalabilirsen... (Boşluğun içine yolculuk- Osho)
“O halde sen yüzünü, Allah’ı birleyerek dosdoğru dine çevir; bu, Allah’ın insanları üzerine yarattığı fıtrattır. Allah’ın yaratışında değişme yoktur. İşte dosdoğru din budur; fakat insanların çoğu bilmezler.” (Rum suresi: 30)
kutsal kişiDuygu ve Düşünce
"Hakikatle işbirliği yapan herkes kutsal bir adamdır." (Boşluğun içine yolculuk- Osho)
“(Kurtuluşa erenler) birbirlerine hakikati tavsiye edenler ve sabrı tavsiye edenlerdir.” (Asr suresi: 3)
Hakikat ile işbirliği yapanlara selam olsun çünkü onlar (dini inancınızı bilmem ancak) en azından bu dünyada iyi yaşayanlar ve iyiyi yayanlardır.
Her koşulda kutsal olmanız ve kurtuluşa ermeniz dileği ile... Vesselam
(Osho'nun bu sözünü okuduğumda aklıma gelen ayeti burada da paylaşmak istedim.)
Kainatın şifresi: YalnızlıkAlıntı
"İnsan kendinin gurbetine çıktığında, işte orası en koyu yalnızlıktır. Kalbimi okumayı unutursam eğer, bir el bana değsin ve harfleri yüzüme tutsun isterim. Hecelemeyi yeni söken bir çocukmuşum gibi, otursun biri yanımda ve bana okumayı öğretsin. Bak bu kalp atışı aşkın alametidir. Bak bu özlem, yurt ağrısı olarak okunur. Yurdundan ayrı düşen ağrır. Böyle tek tek öğretsin bana kelimeleri. Yüzleri okumayı öğretsin, kainata bakmayı." der kitabında Kemal Sayar.
Kitabın devamını okuduğumuzda ne demek istediğini daha iyi anlıyoruz fakat yukarda yazdığım paragrafta çıkarılması gereken şeyler olduğunu düşünüyorum: Yazar yalnızlığı en koyu yalnızlık olarak nitelendirip başlamış ve en sonunda 'başka'larının ona kelimeleri ve hatta kainatı öğretmesini istiyor.
Öyleyse düşünelim: Hayatın yalnızlık ile başlayıp 'başka'larından bir şeyleri öğrenmek gerçekten kainatı öğrenmek midir? Yalnızlıktan bir şeyler öğrenebilmeyi kim, ne kadar düşünür?
Oysa "Yalnızlık çok kötü bir şey, asla yalnız kalmak istemem!" demez mi insanlar? Korkarlar yalnızlıktan ama bilmezler, yalnızlık büyük bir nimet.
Öyleyse içinizdeki yalnızlığa dair düşünceleri bir değiştirin derim. Bakarsınız yalnızlığınız kainatı anlamaya vesile olur.
Yalnızlığıyla barışanlara vesselam...
