Necip Mahfuz, kurguyu metefor ve alegorik anlatım ile nasıl eşsiz hale getirileceğini bence kanıtlamış. Kitap dinler tarihini karakterlerin simgelediiğini dini öğeler ile anlatır. İnsan hafızasına öyle yenik düşerki. Bir yandan geçmişin vaazlarını dinler. Çok bilir çok duyar. Ancak değişmez sorgulamaz. Kulaktan dolma bilgiler yayılır. Kimse asıl kaynağa ulaşmaz. Her seferinde Cebelavi Sokağında adaletsizlik eşitsizlik yolsuzluk kol gezer. Ayrılır ayrıştırılır. Din bölünür. Öldürülür. Ve Bilim Dinin düşmanı olarak görülmeye başlanır. Ve kitabın sonunda Din Bilim bir arada olduğu an 'Gecenin ardından gün nasıl doğuyorsa adaletsizlik de bir gün son bulacaktır. Zorbalığın ölümünüde göreceğiz, ışığın ve mucizelerin doğuşunu da. ' der ve büttünleşir. Bu dost ise ancak sorgulama gayreti olanlara tavsiyemdir. Cebelavi Sokağı'nın ÇocuklarıNecib Mahfuz