ABD ve İngiltere dahil olmak üzere, dünyada
pek çok ülkede hâlâ mahkemelerde tanıklar ellerini İnci'le basarak doğruyu
söyleyeceklerine, tüm doğrulan ve sadece doğruları aktaracaklarına yemin
ederler. Kurgular, mitler ve hatalarla dolup taşan bir kitaba el basarak doğruyu
söyleyeceğine dair yemin etmek ne kadar da ironik.
Dilenciye para verdiğimde, onu görmenin bende yarattığı
huzursuz hislerle hareket etmiyor muyum? Aslında dilenciyi mi düşünüyorum,
yoksa birazcık vicdanımı rahatlatarak kendimi daha iyi hissetmenin mi
peşindeyim?