Gelemiyorum, Dadı!.. Gözyaşlarım kurur diye korkuyorum! İndiğim kuyunun dibinde yaşamak istiyorum! Arada bir, kuyunun ağzına gelip bana seslensen daha ne isterim!..
Reis Bey— Artık bir yerde oturmak istemiyorum! Varılamaz bir sıla var gözümde... Onu arayacağım!..
Kadın— Neresi orası?
Reis Bey— Ağlayanların vatanı...
İnsan, sahip olduğu nimeti, tam elinden çıkarken anlıyor. Nemiz varsa her ân gittiğini ve yeniden geldiğini farz edip ona göre davranamaz mıyız?.. İflasımızı anlar, ağlamaktan başka çare bulamazdık.