Ne yapabiliriz? Yaşamak gerek!
Yaşayacağız Vanya Dayı. Çok uzun günler, boğucu
akşamlar geçireceğiz. Alınyazımızın bütün sınavları-
na sabırla katlanacağız. Bugün de, yaşlılığımızda da,
dinlenmek bilmeden, başkaları için çalışıp didineceğiz.
Ecel gelip çatınca da uysalca öleceğiz ve orda, meza-
rın ötesinde, çok acı çektik, gözyaşı döktük, çok acı
şeyler yaşadık diyeceğiz... Tanrı da acıyacak bize ve
biz seninle canım dayıcığım, parlak, güzel, sevimli bir
hayata kavuşacağız ve burdaki mutsuzluklarımıza seve-
cenlikle, hoşgörüyle gülümseyeceğiz ve dinleneceğiz ...
İnanıyorum buna dayıcığım, bütün kalbimle, tutkuyla
ınanıyorum ...
Dinleneceğiz!
Dinleneceğiz! Melekleri dinleyeceğiz, elmas gibi yıldız-
larla kaplı gökleri göreceğiz. Dünyanın tüm kötülükle-
rinin, tüm acılarımızın, dünyayı baştan başa kaplayacak
olan merhametin önünde silinip gittiğini göreceğiz ve
hayatımız bir okşama gibi dingin, yumuşak, tatlı olacak.
İnanıyorum, inanıyorum buna.
Zavallı, zavallı Vanya Dayı, ağlıyorsun . . .
(Gözyaşları arasından.)
Hayatında mutluluğu tadamadın, ama bekle Vanya
Dayı, bekle ... Dinleneceğiz ...
Dinleneceğiz!
Dinleneceğiz.