Bure
@brue
3 Şubat 2000
15 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Keşke tembel tembel oturup hiçbir şey yapmasaydım. Bunu başarabilseydim bari. Tanrım, ne büyük saygı duyardım o zaman kendime. Tembellik olsa dahi, benim de kesinlikle bir vasfım olurdu ve bu, kendime saygı duymamı sağlardı.
Reklam
Gregor Samsa bir sabah huzursuz düşlerden uyandığında, kendisini yatağında korkunç bir böceğe dönüşmüş buldu. Zırh gibi sert sırtının üzerinde yatmaktaydı ve kafasını biraz kaldırınca yay biçimli katı bölümlere ayrılmış, kubbemsi, kahverengi karnını gördü...
İnsanları kendilerine rağmen sevebilirdim. Benim sevgimden ancak insanlıklarından vazgeçerek kurtulabildiler. Ve işte sonunda, istedikleri gibi bir yabancı, bir meçhul, bir hiç olup çıktılar. Peki ya onlardan ve her şeyden kopartılmış olan ben, ben kendim neyim?
Sevgili Dost!
Bu sabah kuş sesleriyle uyandım. Ne güzel değil mi? Hayır; güzel değil! Açık penceremden ok gibi dalıp yastığıma saplanan karga sesleriydi.
Kuş sesleri dediğimde aklına asla karganın gelmediğini biliyorum. Bu, karganın da bir kuş türü olduğunu bilmediğimden değil, karganın türünün en önemli özelliği olan güzel bir ötüşten mahrum oluşundan elbette. Yüzümü yıkarken acaba diyordum; acaba türümüzün en önemli özelliklerini taşıyor muyuz? Hareketlerimiz ve sözlerimiz nerelere saplanıyor? Acaba 'insan' denince hatırlanıyor muyuz?
Reklam