Puan vermedi·176 syf.··
Beğendi
·2025 30. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 01 Mayıs 2025 00:00
Kadın olarak yaşabilmek için bedenlerini sa*anların hikayesi Kötü Kızlar. Sert, acımasız, arsız, duygusal, hüzünlü, trajik, rahatsız edeci ve yüzleşmeye zorlayan bir kitap. İnsanlığımızla yüzleşme… Camila Sosa Villada, şimdi yazar ve oyuncu da olsa zamanında hayatta kalabilmek için fa’ i’ şlk yapmış bir tr ‘vst’i. Kelimeleri ahlakçılığımdan değil, instanın sınırlamalarından dolayı bozuyorum ve tr’vst’i daha çok hakaret ifadesi olarak kullanılsa, yerine daha parlak ifadeler de bulunsa Camila tr’vst’i ifadesini gururla sahipleniyor.
Kötü Kızlar, otobiyografik bir roman. Parkta gece çalışan bir grup tr’vstinin yaşadıkları anlatılıyor. Anlatıcının yaşantısı ön planda da olsa, eskisiyle artısıyla birçok yaşam gözler önüne seriliyor. Ne dramatize etmiş, ne sevimli göstermeye çalışmış. Acısıyla neşesiyle arsızlığıyla mücadelesiyle her şey çıplak bir gerçeklikle veriliyor. Çok beğendim, etkilendim…Bu yılın en iyilerinden!
Camila, büyülü gerçekçilik ögeleri kullanmış. Masalsı ancak sert.
Bir de brütalist tarzdan bahsetmek istiyorum, meraklısına. Brütalist mimariden ilham alan bu tarz ilk Garth Greenwell’in Queer romanı Sana Ait Bir Şey’i okurken dikkatimi çekmişti. Kısaca bu romanlarda brütalist yapılar gibi çıplak ham görünüm( gerçeklik), sert ve süslemesiz üslupla vurgulanıyor. Queer eserleri okurken brütalist ögelere daha çok dikkat etmeliyim.
Ömer Seyfettin yerli PoeEdebiyat-Düşünce
Oryantalist eleştiri, Batılı yazarların Doğu'yu betimleme şekillerini ele alan ve taşyalan bir yaklaşımdır. Bu eleştiri, Batının Doğu'ya dair önyargılarını, üstünlük duygusu ve egemenlik arayışı üzerine kuruludur. Oryantalist eleştiri, Doğu kültürü ve toplumları hakkında genelleştirici, yanlış veya romantize edici streotipleştirmeleri eleştirir ve Batı’nın Doğu’yu sadece arzularını tatmin etmek amacıyla kullandığı bir "öteki" olarak göstermesini sorgular. Bu eleştiri, Doğu kültürünü anlamayıp ona saygı yapılan tasvirleri eleştirerek kültürel ve tarihsel bağlamı öneme bindiren bir yaklaşımı temsil eder. Ömer Seyfettin’in bu eseride oryantalist eleştiri çerçevesinde incelendiğinde dikkate değer noktalara işaret etmekte. Batılı bir karakterin doğu'yu ziyaret edişi ve onlarla iletişime geçen doğulu karakterler ile geçen olayları anlatıyor. Kitaptaki yabancı karakter Doğu'yu Batı'nın gözünden betimlediğini ve Doğu'yu egzotik bir yer olarak sunan eserlerin etkisi altında kalarak ülkemize ziyarete gelmiştir. Ama bulduğu manzaradan tamda memnun olmayacak ki okuduğumuz eserin başlarında bundan şikayetçi nerde Loti’nin anlattığı İstanbul! Siz özenti olmuşsunuz halbuki bunları bir kenara bırakıp kendi kültürünüzü tekrar benimseseniz kendiniz güzelliklerini göreceksiniz demek istemiş. Yine Loti gibi beyoğlu yani pera’yı beğenmemiş türk toplumunun izlerinin daha ağır bastığı semtleri görme talebinde bulunmuştur. Bunun üzerine anlatıcı ile yola çıkmış bu yolda çarpılmış siyah, çürük tahta evler, yıkık duvarlar ve sökük çatılar görmüş ve bu manzaraya bayılmıştır. Çünkü kendi memleketinde göremeyeceği kendi döküntülüğünün içinde uyum yakalamış egzotik bir manzara ile karşılaşmıştır. Bu bana rusya’nın sosyalist yönetim altında ilerlettiği brutalist mimariyi düşündürttü, aslında çok