BAŞAK
@bskdgn
anlamını yitirmeye başlayan ne?1000Kitap
Çocukluk yıllarından çıkmak üzere olduğum dönemi anımsıyorum: aynada kendimi inceleye inceleye sonunda gördüğümun ben olduğuna inandım. Bu dönemden hayal meyal bir şeyler anımsıyorum. Oysa biliyorum ki, insanın ben'i keşfetmesi başdöndürücü bir şey olmalı. Sonra bir an geliyor ve insan aynanın karşısına geçip şunları düşünüyor: bu gerçekten ben miyim? Niçin? Bu'nunla niçin birlikte olacakmisim ben? Bana ne bu yüzden? Ve o anda her şey anlamını yitirmeye başlıyor. Her şey anlamını yitiriyor.
Sayfa 43
Fiziksel temasın, ruhlari tamamladığını ya da tamamen iki ayrı kutuba (yalnızlığa) ittigini kesfeden kitaplari seviyorum. Selamlar çocukluk keşifleri, selamlar cinsel birleşme sonrası yalnızlık duygusu, selamlar tam olma hali aranılan geceler ve gündüzler...
Özü olmalı1000Kitap
Sabaha doğru yeniden yatıyoruz. Beni bekleyen ve bedenimi uyusturan sıcaklığını tüm islakligimda duyduğum insan. Yaşamın en güzel anı. Denizlerle, kumsallarla, rüzgarla, yeryüzü ve gokyuzuyle birlikte varoluşu derinden duyduğum an. İki insanın birleşmesiyle kutsallasan bu an. İki insanın birleşmesindeki sonsuzluk özü olmalı insan yaşamının. Özü olmalı güneşin. Özü olmalı sevişmeyi duyan ve duyuran gücün. Bizi saran sıcaklığın. Soğuyan gecelerin. Ve geceleri gökyüzünü bürúyen yıldızların. Akdeniz'in üzerini kaplayan mavi gökyüzünün özü olmalı bu birleşme. Bu ıslaklık. Sonsuza dek varan, yaşatan, sonra yaşamı uzaklara, Akdeniz'in kıyılarda beyazlasan dalgaları ya da yeşil durgunluğu gerisindeki ufuklara iten gücün.
...
Bizi saran sıcaklığın. Soğuyan gecelerin. Ve geceleri bürüyen yıldızların. İki insanın sarılarak geçirdiği bu sarsıntı özü olmalı evrenin. Sonsuza dek varan, var eden, yaşatan, yaşamı ileri çağlara doğru devreden bu birleşme...
Ağustos 1978-Agustos 1979
