Şimdi buradan bakınca, uzun bir boşluğa yazılmış kısa hikayeler görüyorum sizin orada. El yazısıyla, kahkahayla ve gözyaşıyla. Artık anlıyorum, insan görkemli güzelliğini ölene dek bilemiyor. Ne dünyanın ne kendisinin. Kalbin terazisi,yitirilmemiş hiçbir şeyin kıymetini hakkıyla ölçemiyor.Oysa bir bilseniz, ah bir bilseniz..