Gülüşlerimizden, huzurumuzdan daha değerli eşyalar girdi evlerimize. Kimse annelerimiz gibi komşu teyzelerle oturup elişi yapmıyor, sohbet etmiyordu. “Anneliğe” birşey mi olmuştu? Yoksa zaman mı daralmıştı bilemedik. Zamanımız yetmedi ne temizliğe ne de yemeğe. Bir şey oldu, anlayamadık..