"Topluca akıl yitirme" diye bir şey vardı. Kolektif bilinç kaybı. Eğer aynı halüsinasyonu yeterli sayıda göz görürse, artık halüsinasyon değil, hakikat sayılıyordu; eğer aynı acı gerçeğe yeterli sayıda insan gülümserse, acınası olmaktan çıkıp, komik bir şakaya dönüşüyordu.
"Şu dünyada en munis ve en cici bici kadınların bile zorda kaldıklarında küplere binip fırtınalar estirebileceklerini tecrübeyle öğrenmişti. Hiç kimse, en aklıselim görünenler dahi, delilikten muaf değildi. Kendini ne munis ne de cici bici saydığından, kontrolden çıkma potansiyelinin o tür kadınlara nazaran katbekat fazla olduğunun bilincindeydi."
"Dostum, sırdaşım, akıl hocam, bilge kadın, eli kalem tutan kadın, her zaman orada olan kadın, benim için bir dayanak, neredeyse akraba, kız kardeş oldun."