İnsanlar az maaşlı ve gelecek vadetmeyen bir devlet dairesinde yaşlanmayı, izole bir meslekte hiçbir şey yapmadan, yetenekleri yok olana dek oturmayı ve düşünmeye, karar almaya ya da harekete geçmeye mecbur bırakılmamayı arzu ederler. Tıpkı bir saatin düzenli çalışması gibi.. Yaşama imtiyazının getireceği yorgunluktan muaf olmayı umarlar