Nataşa oturma odasında otururlarken ağabeyine, "Sana da oluyor mu ?" dedi. "Artık hiçbir ama hiçbir şey olmayacakmış, iyi olan her şey geçmişte kalmış gibi geliyor mu? Sıkıldığın değil ama üzüldüğün oluyor mu ?"
Prenses Marya, " Bir yere gider dua ederim; alışmaya ve sevmeye zaman bulamadan daha uzaklara giderim. Ayaklarımda derman kalmayana kadar giderim, bir yerde uzanır ölürüm ve sonunda üzüntülerin, iç geçirmelerin olmadığı o ebedî ve sakin iskeleye yanaşırım," diye düşünüyordu.