Büşra TD
@btd_
“Ben bir taşralı tecessüsüyle sürüklendiğim o gürültülü dünyadan, kitapların âsude inzivasına iltica ettim.”
~Cemil Meriç
Artık işitilen sesler, gürültüler uykulu değil, canlı ve hatta neşelenmeye dururdu.
Günün işkence fırtınası eylemi biterdi artık.
Bu yorgun insanları, evlerinde akşam yemeğiyle dinlenme beklemekteydi.
Reklam
Hayatımızın akışında çoğu zaman istediğimiz işler, kavuşmak istediğimiz emeller dışında şartların bize direttiği hayatı -istemesek de- yaşarız. Bunu bazen kendimiz için, olmasını istediklerimizin şartlarını sağlayamadığımızdan; bazen de ailemiz, sevdiklerimiz için, onları mutlu etmek, yaşam standartlarını yükseltmek için yaparız. Mutsuzluğumuzu hissede hissede, her yeni günü bir an önce bitsin diye yaşaya yaşaya...
Buna ya cesaret gösterip kendisi "DUR!" diyecek ya da Gregor Samsa'daki gibi bir dış etken.
Sonra ne mi oluyor? İlk zamanlar az da olsa tahammül gösterilen bu duruma öyle bir zaman geliyor ki artık sen sorunuyla uğraşılmak istenmiyor. 'Faydasız' ve dahası 'zarar veren' olarak görülen senden artık kurtulma çabaları başlıyor. Bu aşamada bu coşkun istek ile vicdan çatışması yaşanırken bir başkası bu işi hallettiği zaman geriye kalan hepsine susarak günah affettirmektir.
Ah Zezé!
Ah Zeze!
Delifişek'le birlikte delikanlılık zamanlarını da yaşadık birlikte... Yine mücadelelerinden, hakkını aramaktan, özgürlüğüne kavuşmayı istemekten vazgeçmedin! E biraz da başına buyrukluğun devam etti :)
Yine de merak edeceğim bundan sonraki yaşamında nasıl olduğunu, neler yaptığını, neler hissettiğini...
Ve yine biliyorum ki yanında olmasını istediğin kişi/lerle olmak istediğin yerde, yapmak istediklerini yaşamakla meşgul oldun.
Seni çok özleyeceğim Zeze!..
Korku içindeydim, dünya öyle büyüktü ki... İnsanoğlunun girebileceği en büyük, en keder dolu yerdi.
Reklam