böyle büyümedim ben.
biraz telaş,
biraz giz var sesimde.
cennetten kovulan Adem'in neslindenim ilkin.
kendi irademle yedim elmayı,
kendi irademle şeytana mağlûb olan benim.
şehirden geçen kızlara perdenin püsküllerinden bakardım hep.
boynum düşecek sanırdım bir göz göze gelişte.
alenen tebessüm etmek gelirdi içimden;
selaları hoş karşılardı içim, alenen.
yanılmalarım da meşhurdur nitekim:
bir gün bir avuç dolusu şeker serperim çaya,
öbür gün zift gibi içerim onu.
kimi gün bir fesleğen ekerim saksıya,
öbür gün böcekleri ezer ellerim.
ellerim ezer,
ben değil.
Allah affetsin.
hele bazı sabahlar
hiçbir dua oturmaz avuç içlerime.
ya sözde ya sükûtta bilmem,
hep bir fazlalık kalır.
her dua eksik,
her rüya tamam olur içimde.
çayın demine siner bazen serzenişim,
bazen gömleği yanlış ilikleyişime.