Betül Sever
@btlsvr
sözleriniz diyorum, öldürecek beni.
ig:yanetki40
bu şiiri de karatla ölçün, adettendir.Şiir
kadınların bileklerine doladıkları acıydı-
adı mücevherdi sözde,
pırlantaydı.
siz bir de karatla ölçtünüz onları.
yastıklarının altında saklamaları da nitekim ondandı.
terzi makbule teyze,
her cübbeye kahverengi düğme
dikmekte ısrarcıydı örneğin.
neden deyince,
"topraktan geldik evladım." derdi.
siz anlamadınız da
iki dikişe sakladı yaradılışı.
babaannem her vakit valizine fazladan bir çift yün çorap koyardı.
içi üşürdü onun,
günaşırı ölümden korkardı.
hadi "ölüm Allah'ın emri,
ayrılık olmasaydı..."
Betül Sever
Betül Sever
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
merhamet ummamayı
öğrendim dün gece,
rabbimi tenzih ederim bu söyleyişten.
bir şiirde ilk kez
rabbi tenzih ettim bir şeyden.
vekaletli bir ölümdü buŞiir
niye böyle öyleyse,
niçin tüm bunlar,
her şey bir arz ve arştan ibaretse,
havfla yeis arasında asılıysa tüm mevcûdumuz,
ne dolanıyoruz şu suskun bozkırda,
bu taş binaları dikiş gibi işleyişimiz niye?
inan, ben de anlatamam.
ilk kez güvenmiyorum kaleme.
eminim hem,
hakikatlerin üstünü benden çok çizen yoktur.
çünkü
ancak böyle görmüyorum elimin yarasını,
kalemi ancak böyle tutuyorum,
şiir yazılmıyor başka türlü.
dün gece bir kuş ağladı cam önünde.
bilmem...
ilk kez seni bile unuttum.
ilk kez gitti yüzün gözümün önünden,
ilk kez içim sensizdi dün.
ve bir kuşa içim gidince
en çok seni unuttuğumu gördüm,
şahit ol isterdim,
yine yoktun.
içimi o mermerde bıraktım,
ondandı unutuşum.
böyle diyince
sakın ola dönmeyesin yüzünü.
ne yazık, dokuduğumuz kumaşlarda değil,
konfeksiyon kazaklarda yaşıyoruz gizlice,
bir bardak sazımız bile kalmamış sevecek
kuşları sökülmüş, kızları biçilmiş köylerimizde.
nemli tuzlara gömmüşüz sözlerimizi; suskunuz,
bayraklar, davullar, mermiler eşliğinde
