Kitaplar ve Ölüm Korkusu.
Kitaplar, bizden önce birinin dünyaya bıraktığı iç sestir. Bir insanın hayatı, düşü, acısı ve bakışı sayfalara siner. Biz okurken yalnız onun hikâyesini değil, kendi
Sar beni, üşüyorum... (Öykü)
Eskiden çok seviyordum o şiiri. Şimdi daha çok seviyorum. Vallahi üstümü başımı yırtacağım, avazım çıktığı kadar bağıracam. Bağırmak istiyorum çünkü. Öyle normal bağırmak değil. Mahalleye anons
☬ÇALINAN KRALİÇE☬1000Kitap
YORUMUM: Spoiler Yok! Önce yorumumu en başa yazmak istedim. Çünkü, bu hikaye sonuyla olan şeylerden dolayı beni çok etkiledi. Bilemiyorum. Belki bazılarınız şaşırtıcı ve beklenmeyen sonlarda, sadece
Her kitabın bir mevsimi, her yarım kalmış hikayenin de ruhumuza dokunmak için doğru bir zamanı vardır. Bugün sayfalarını çevirirken kalbimi sızlatan, beni adeta kendi içsel labirentlerimde bir
Herkes farklı biçimde gider
Ne oldu o gitti? Sonuç: Ölüden farkı olmayan bir insana dönüştüm Şimdi acılar bağrımı yaksada seni unutacağım Pembe yalanlarına kanmayacağım Seni kalbimden söküp