Koyu kahverengi gözlerine baktım. "Hep o umudu besledim."
Denna gülümseyince kalbim göğsümde takla attı. " Umudunuzu koruyun." Kolunu koluma taktı ve adımlarını benimkilere uydurdu. "Umudumuzu yitirirsek elimizde ne kalır ki?"
Yalnızca kendini kaptırarak kitap okudun diye, görebildiğin dünya da genişleyecek sanma. Ne kadar bilgi depolasan bile, kendi kafanla düşünüp kendi ayaklarınla yürümedikçe her şey sahte, havada ve gelip geçici olarak kalır.