Çocuk, ihtiyaçlarını bir görev yaparcasına karşılayan ana babadan çok, kendisini dürüstçe yaşama ve yaşama doğrudan katılma yürekliliği gösterebilen bir ana babayı yeğler. Çünkü yaşayan ve ona nasıl yaşanbileceği konusunda örnek olabilecek bir modele ihtiyacı vardır.
Kusurlu bir yanımızla yüzleşip bunu kabul edebilirsek, bu yanımızın bir süre sonra ortadan kalkma olasılığı da artar. Bu çoğu kez bilinçli bir çabayı gerektirebilirse de bazen çözüm hiç fark etmeden gerçekleşir. Böyle bir süreci başlatmış olmak insanlarla ilişkilerimizde daha da etkin olmamızı sağlar. Çünkü kendimize karşı hoşgörülü oldukça diğer insanların kusurlu yanlarını da daha kolay kabul edebiliriz.