Dünyada kızlara ihtiyaç duymayan tek bir topluluk yoktu. Belki de tam da bu sebepten, çok değerli olduğumuz için değersizleştirilmiştik. Dünya bizi ele geçirmemekten ve kontrol edememekten korktuğu için gerçek değerimize saygı duymuyordu.
İki erkeğe bel bağlıyorsam kendime gerçekten de güçlü bir kız diyebilir miyim?
Ama başka ne yapabilirim ki? Kendimi onlardan uzaklaştırıp inatla ölümüme mi yuvarlanacaktım? Bu sırf tek başıma yaptım diye asil ya da saygın bir davranış olmazdı.
Nüfusun yarısının mücadele ruhunu nasıl ortadan kaldırıp onları gönüllü köleler haline getirirdiniz? Onlara doğdukları andan itibaren tek amaçlarının hizmet etmek olduğunu söyleyerek. Onlara av olduklarını söyleyerek.
Bunları durmadan tekrarlayarak, ta ki hayatlarındaki tek gerçek bu olana dek.