Kurşuna dizseydin daha az acıtırdı BukoAlıntı
Yeterince dürüstsen,
Fazlasıyla aşıksan
Ve gerçekten iyi biriysen, artık hazırsın.
Mutsuz olabilirsin...
Charles Bukowski
Charles Bukowski
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kim bu kazanan?
Kazandığımı sanıyordum. Meğer kaybetmişim.”
Uzun zaman böyle düşündü Rita.
Kibirliydi, evet. Ama seviyordu bu kibri. Çünkü o kibir, insanlarla arasına mesafe koyuyordu.
Yaralanmasın diye dikenlerini bile bile uzatmıştı.
Kimse yaklaşmasın diye…
Şimdi tuvalette, dizinde sigarası, buruşmuş ellerine bakıyor.
Bir zamanlar ne kadar narindi o eller, ne kadar talepkâr…
Şimdi kimseye uzanmıyor, kendine bile.
O sırada, hayatında ona gerçekten eşlik eden tek canlı geliyor yanına — en sevdiği kedisi, Buko.
Sessizce dizine sürtünüyor.
Ve o an, bir cümle düşüyor aklına, Bukowski’den:
“O küçük yaşam kıvılcımı… ona sarıl. Senden almayacakları tek şey.”
İçinden geçiriyor:
“Evet lan… hayat bok gibi. Ama ilk kaybeden ben değilim. Hem belki de kazandım sanırken en çok o zaman kaybettim.”
Ve dumanla birlikte bırakıyor kelimeleri:
“Kibir, bazen en zarif zırh…🦋