Geçmedi acısı ama dokunduğu yerlerde mavi çiçekler açtı.Sarıp sarmaladı günlerdir sızlayan bedenimi. Pijamalarımı giydirirken o kadar hafifti ki dokunuşları, neredeyse hissetmiyordum bile. Günlerdir ellerimden çıkmayan kan gitti. Susmayan sesler sustu. Başımı göğsüne yasladım, varlığına saklandım. O varsa her şey daha kolay, her şey daha katlanılabilirdi. Günler sonra uyumayı yine onun varlığı sayesinde başarmıştım