Geçmedi acısı ama dokunduğu yerlerde mavi çiçekler açtı.Sarıp sarmaladı günlerdir sızlayan bedenimi. Pijamalarımı giydirirken o kadar hafifti ki dokunuşları, neredeyse hissetmiyordum bile. Günlerdir ellerimden çıkmayan kan gitti. Susmayan sesler sustu. Başımı göğsüne yasladım, varlığına saklandım. O varsa her şey daha kolay, her şey daha katlanılabilirdi. Günler sonra uyumayı yine onun varlığı sayesinde başarmıştım
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
ve çok fazla hissettiğinizde yaptığınız şeyleri her defasında kontrol edemiyorsunuz.
Evrenin başka sırrı. Bazen acı nereden geldiği belli olmayan bir fırtına gibiydi. Berrak bir yaz sabahı sağanakla bitebiliyordu. Şimşekler ve gök gürültüleriyle.
Bazen herkesin o resimdeki gibi olduğunu düşünüyorum;
herkesin kendi acı veya pişmanlık dolu evreninde kaybolduğunu, herkesin uzak ve bilinmez olduğunu.
Geceleri genellikle birbirimize şakalar yapar veya hikayeler anlatırdık.Mağaranın tavanına yıldızlar çizilmişti,canımız sıkılırsa birbirimize onları gösterirdik.
