"Üzülüyorum.. senin için.. kendim için.. İnsan kalmak niye bu kadar zorlaşıyor ki her geçen gün?"
"İnsan, kendine insan dediğinden beri zordur insan kalmak, yeni bir şey değil bu."
"Doğru.. ama insan, gene de zamanın insanı daha çok insan yaptığına inanmak istiyor."
Oysa insan denen yaratık yükselemez kolay kolay, aksine, düşer. Bu gezegende yaşanan gerçek hayatta insan dibe iner, bir kere düşmeye görsün. Tutunamazsa kendi insanlığına, arzın merkezine, ateşin ortasına kadar düşer.
Boşluğun içinde başıboş yüzmek gibiydi benim hayatım. Bir gün sonrasını bile düşünmeyi istememiştim. Toplara hep gelişine vurmuştum. Kazandıklarım kaybettiklerimin yanında hiçti.